It's a rocky road...

Je hebt van die dagen... Maar ook die horen erbij. Gelukkig is er dan altijd nog chocolade. Mijn troost in stressvolle tijden. Niet voor niets is één van mijn lijfspreuken 'chocolate is the answer, no matter the question.' En dus maakte ik deze Rocky Road, gevuld met allerlei lekkers. Je vindt deze choco-treat overigens in allerlei varianten. Dus experimenteer vooral met de vulling!

Wat je nodig hebt:- 400 gr. pure chocolade
- 4 meringues in de gewenste smaak
- handjevol verse basilicumblaadjes
- 10 gr. pistachenoten
- 10 gr. amandelen
- 10 gr. walnoten
- 15 gr. gedroogde cranberry's
- keukenmachine
- bakpapier
- platte, ondiepe (brownie)schaal (ca. 18 x 28 cm)
- pannenlikker


Hoe je het maakt:

1. Smelt de chocolade au-bain-marie.
2. Breek 3 meringues in stukjes.
3. Doe 1 meringue samen met de basilicum en noten in de keukenmachine. Maal fijn. Je mag nog wel wat van de nootjes zien.
4. Snijd de cranberry's in tweeën.
5. Bedek de schaal met bakpapier.
6. Verdeel de meringuestukjes (van stap 2) en de cranberry's over de bodem van de schaal.
7. Schenk de gesmolten chocolade in de schaal. Strijk de boel een beetje glad met de pannenlikker.
8. Laat een beetje afkoelen en verdeel dan het meringue-pistachemengsel over de chocolade.
9. Doe de schaal in de koelkast en laat minimaal 1,5 uur opstijven.
10. Haal de Rocky Road uit de koelkast en verwijder het bakpapier. Serveer op een mooie snijplank en laat je gasten zelf een stuk afbreken. Of, als je niet wilt delen (en geloof me, dat wordt heel lastig), breek je de Rocky Road zelf in stukken. Leg op een mooi vintage bord en... geniet!

Vegan courgettetaart

Nu ik dan toch nog middenin die vegan challenge zit, deel ik graag een leuk en makkelijk (always!) veganistisch recept met je. Niet eentje van mijzelf overigens. Deze komt uit Jenneke's Kitchen, waarvoor dank. Ik mocht haar versie van deze quiche overigens proeven tijdens het heerlijke retraite weekend waar ik onlangs aan deelnam. En daar is dan ook dat mooie plaatje hierboven geschoten door mijn lieve vriendin Thérèse, die dus tevens een zeer verdienstelijk fotografe is. (Check thereserijken.nl maar eens.)

Het recept voor de courgettetaart dan. En, mocht jij geen vegan-fan zijn, laat je niet weerhouden. Vervang de sojaroom door gewone kookroom, de egg-replacer door twee eitjes en gebruik bijvoorbeeld Parmezaanse kaas als topping. Afhankelijk van wat voor soort gerecht je maakt, kun je eieren ook vervangen door onder andere lijnzaad, chiazaad, banaan of zogenaamd zwart zout.

Wat je nodig hebt
- speciale quichevorm of taartvorm
- bakpapier
- rasp
- bladerdeeg van Tante Fanny (o.a. te vinden in het koelvak bij de Jumbo)
- 2 courgettes
- pakje sojaroom (van Alpro bijv.)
- egg-replacer (natuurwinkel of De Tuinen)
- edelgistvlokken (natuurwinkel of De Tuinen)
- paar kerstomaatjes
- peper en zout
- evt. paneermeel (zonder ei!)
- evt. rucola en pijnboompitten

Hoe je het maakt

• Verwarm de oven voor op 180-220 °C.  
• Spreid het bladerdeeg (dat al rond is, jeuij!) over de bodem van de vorm en prik er met een vork wat gaatjes in. 
• Strooi evt. nog wat paneermeel over de bodem.
• Rasp de courgettes.
• Meng de room met egg-replacer (juiste afmetingen staan op de verpakking) en voeg naar smaak wat peper en zout toe.
• Vul de vorm met een laag courgette en dan een laag 'ei'-mengsel. Herhaal dit ritueel tot alles op is.
• Bovenop leg je een paar kerstomaatjes en hierover heen strooi je wat edelgistvlokken.
• En dan nu die oven in! Kijk na 20 minuten even of de quiche er al een beetje bruin gebakken en stevig uitziet. Prik anders even met een satéprikker in de taart om te testen. Mijn oven is een oudje en daarom duurt het bakproces bij mij vaak wat langer...
• Broccolitaart gaar en klaar? Gooi er naar wens nog wat pijnboompitten overheen. 
• Vlak voor het serveren kun je nog wat rucola over de quiche heen draperen. Voor de mooi maar ook voor de smaak.

Vegan Challenge update

Yeiks! En: oh nee! Ik likte per ongeluk aan het toetje van mijn dochter. Zo'n nep-Danoontje van de Lidl. Die heel vies en zoet is. En in de categorie zuivel valt. Oeps... Het was echt niet mijn bedoeling en toch voel ik me licht schuldig. Hoewel dat natuurlijk nergens op slaat. Het zegt echter wel iets over hoe serieus ik deze Vegan Challenge (ja, met hoofdletters want het is ook echt een ding op Facebook enzo) neem. En toch heb ik de tweede week van deze 30-dagen-challenge nóg een keer gezondigd. Niet per ongeluk. Niks niet oeps dus. Ik zal proberen uit te leggen hoe dat zit...

I know. Eigenlijk hoef ik aan niemand verantwoording af te leggen, behalve aan mezelf misschien. Ik begon uit eigen overweging aan deze challenge. Niemand verplichtte mij hiertoe. Maar, gezien het feit dat ik dit zo nodig wil delen met de rest van de wereld, vind ik eerlijkheid in dezen (en eigenlijk altijd) wel belangrijk. Kijk het zit zo. Mijn lieftallige echtgenoot had al lang voordat ik aan deze Vegan Challenge mee wilde gaan doen, een romantisch avondje uit gepland. En hij nam me mee naar mijn en inmiddels ook zijn favoriete restaurant: De Waard van Ternaard. Tja en toen kwam ik in gewetensnood. Wat te doen? Mezelf deze 'vegan-break' gunnen? Of moest ik 'afzien' en de chefkok van dit gerenommeerde restaurant (dat ook nog eens alleen met een verrassingsmenu werkt) vragen om een vegan alternatief?

Ik ging heel bewust en vol overtuiging voor optie 1. En eerlijk... het was heerlijk! Moet ik er wel bij zeggen dat we eigenlijk maar één vleesgerecht hebben gehad, dat ook nog eens wild was. Een klein, subtiel stukje hert. Voor de rest was het vis, vis en nog eens vis. Maar ook veel ander lekkers hoor. Het was een uitgebalanceerd viergangen diner met daarbij vijf amuses. Allemaal prachtige smaakcombinaties en echt té lekker. En na dit alles voelde ik mij nog steeds heel goed. Hoe kun je je na zo'n smaakfestijn überhaupt slecht voelen?

Geen excuses daarom. Ik heb genoten. Punt. En wat een luxeleven want de avond erna mocht ik alweer uit eten. En, dit keer ging ik wél voor uitsluitend vegan. Want dat kan bij Eetcafé Spinoza in Leeuwarden heel goed. Ze hebben daar een zogenaamde 'vegan friendly' menukaart met een ruime keuze aan veganistische gerechten. Zo begon ik met een bord vol nachos en proefde ik hoe lekker gesmolten Wilmersburger 'kaas' is. Als hoofdgerecht koos ik de seitan Wellington, wat een goede keuze bleek. En uiteraard vroeg ik om een veganistische witte wijn om de boel te begeleiden. Tot slot was er zelfs nog ruimte voor een toetje en dat was het ook echt. Een parfait van koffie met hazelnootkrokant en sojaslagroom.

Goed. U begrijpt. Het was weer een week vol culinaire feestelijkheden. En dat bijna allemaal vegan. Wordt vervolgd...

Try myself: 30 dagen vegan eten

Lekker handig. Op dag één van je zogenaamde vegan challenge vrienden te gast hebben waarmee je (voordat je wist dat je aan die leuke 'uitdaging' begon) hebt afgesproken samen hapjes te gaan maken. En die ook op te eten. Lekker wijntje erbij. Gewoon een gezellig etentje. Geen driegangen-menu. Niet te moeilijk. Dat laatste is nou precies de associatie die veel mensen hebben bij vegan. Denk ik. Weet ik. Dat bevestigen althans de meeste reacties die ik krijg op deze 30-dagen-challenge. En misschien ook dat het niet lekker zou zijn. Maar voordat ik verderga (en even for the record): ik moet niks hè. Ik doe dit omdat ik het wil. Waarom? Nou let op. Dat zit zo...

Bewuster leven
Heel eerlijk? Puur uit interesse. Om erachter te komen waar nou eigenlijk dierlijke vetten in zitten. En nee. Ik ben geen wereldverbeteraar. Ik wil gewoon graag wat bewuster leven. In de hoop dat dit een beetje zal helpen. En zeker niet alleen die wereld. Mezelf ook heus. Het is net als mijn zonder-suiker-experiment een tijdje terug. Dat was echt een openbaring. Ontdekken dat suiker werkelijk waar o-ve-ral in zit. Wat me toen het meeste verbaasde was dat het ook in producten zit waarin je het niet verwacht. En dat je daardoor dus ongemerkt suiker binnen krijgt. Ook als je dit niet wilt. Want je bent je daar dus niet bewust van. Dat laatste, daar gaat het me om. Een stukje bewustwording. Niets mis mee toch?

Puur plantaardig
En zo begon ik nietsvermoedend (want ik had me dus echt amper voorbereid, dan wel ingelezen in de vegan-materie) aan week één van deze challenge. Waarvan ik trouwens al weet dat ik 'm niet ga halen. Ik wist dat ik ging zondigen, al dan niet bewust. Want wie weet nou dat er zelfs in de meeste witte wijn dierlijk 'spul' zit. (By the way: yeiks!) En ik vind dat dat oké is. Niet van die wijn. Maar dat ik af en toe zondig. Want nogmaals, ik doe dit uit vrije wil. Nu kan ik hele verhalen doen over wat voor heerlijks ik allemaal heb gekookt, welke veganistische ontdekkingen ik allemaal doe en hoe goed het voelt om puur plantaardig te eten. Doe ik niet. Ik laat - voor nu - even lekker makkelijk de beelden van al dat vegan lekkers voor zich spreken:

zoete aardappelsoep met limoen

courgetti met homemade pesto
(met edelgistvlokken i.p.v. Parmezaanse kaas)

geroerbakte tofu met avocadosalsa en

miso-worteldressing

bietenwraps met hummus en paprikaspread,
gevuld met allerlei gezonds

dhal tadka - rode linzencrème

(recept uit Bowls of Goodness)

 

broodje met rode biet en rucola bij Proefverlof

Focaccia met olijven

Focaccia is eigenlijk gewoon een ander woord voor Italiaans brood. De deegbodem lijkt op die van een pizza maar is wat dikker. En oh oh, wat is een net afgebakken focaccia lekker! Serveer 'm als bijgerecht bij een lekkere pasta of gewoon als borrelhapje. Dat laatste doen wij hier thuis vaak op vrijdagmiddag. En zoals je misschien haast van me gewend bent: focaccia is heel gemakkelijk zelf te maken.

Het leuke aan focaccia is dat je iedere keer een andere 'topping' kunt kiezen. De basis is olijfolie en zout. En natuurlijk één of meerdere Italiaanse kruiden. Hou je niet zo van olijven, dan laat je die lekker weg. Onze favoriet? Dat is de focaccia met groene olijven en rozemarijn. Gaat er ook bij dochter Lena in als zoete koek.

Wat je nodig hebt
- ruime (beslag)kom
- bakplaat
- bakpapier
- 250 g patentbloem
- 5 g zout
- 7 g gist
- 4 el olijfolie
- 180 ml handwarm water
- 50 g zwarte en/of groene olijven zonder pit
- ½ tl grof zeezout
- gedroogde Italiaanse kruiden naar keuze en smaak

Hoe je het maakt

• Verwarm de oven voor op 220 °C. 
• Meng bloem, zout, gist, 2 el olijfolie en 180 ml lauw (handwarm) water in de (beslag)kom tot een wat natte, kleverige deegbal.
• Besprenkel je werkblad (schoon aanrecht) of een grote snijplank met ½ el olijfolie. Kneed het deeg hierop in ongeveer 8 minuten tot een licht kleverig en elastisch deeg. Gooi eventueel nog wat olie op het werkblad als het deeg te kleverig blijft. Hoewel het deeg wel een beetje nat en plakkerig hoort te zijn...
• Vet de kom in met wat olijfolie en leg de deegbal erin. Dek de kom af met een schone theedoek en laat het deeg 1 uur rijzen op een warme, tochtvrije plek. Zo kan het deeg in volume verdubbelen.
• Snijd in de tussentijd de olijven in ringetjes.
• Bekleed de bakplaat met bakpapier en besprenkel met ½ el olijfolie. 
• Haal de deegbal uit de kom en leg op de bakplaat. Rek het deeg uit tot een lap van ongeveer 15 x 30 cm en 1½ cm dik.
• Prik met je vinger gaatjes in het deeg en besprenkel dit met olijfolie, zeezout, Italiaanse kruiden en de olijfringetjes. 
• Bak de focaccia in het midden van de oven in zo'n 25 min. goudbruin en gaar. Het is het lekkerste wanneer je de focaccia meteen serveert.

Baktherapie

Dat ik blij word van bakken wist ik al. Niet in de laatste plaats omdat ik daarna vaak (want niet alles lukt altijd even goed) kan genieten van een heerlijke zelfgemaakte creatie. Van chocoladebrownie en ouderwetse appeltaart tot de wat gezondere bananencake en worteltaart, ik vind het allemaal even lekker.

Toen ik onlangs weer eens stond te klooien in de keuken, voelde ik ineens een soort van rust over me heen komen. Terwijl ik daarvoor nogal rusteloos was. Het bleef maar malen daarboven. Beetje doelloos want het schoot alle kanten op. Maar vooral ook vermoeiend. Tijdens het hele bakproces werd ik steeds kalmer. Het was net mediteren. Misschien was dat het ook wel...

Op het moment dat ik het bewuste baksel de oven in duwde, realiseerde ik het me pas. Dit was gewoon baktherapie. Ik voelde me niet helemaal senang, pakte vervolgens één van de kookboeken uit mijn zorgvuldig bij elkaar verzamelde collectie en ging bakken. En op zich is nu niet zo heel belangrijk wat ik bakte, - hoewel het eindresultaat zeer geslaagd was - want het ging om het bakken zelf. Daarmee wist ik mijn hoofd of nou ja, mijn gedachten voor heel even uit te schakelen. Hoe heerlijk.

Dan toch nog even over wat er dan die oven in ging of eigenlijk uit kwam: kokos-limoenbrood. Eerder maakte ik al eens de hotcakes uit het fijne 'ontbijtboek' van Denise Kortlever. En ook dit recept uit All-day breakfast is weer eentje om je vingers bij af te likken. Denise noemt het brood maar ik ervaar het meer als cake. Misschien omdat er best wel wat suiker in zit... Het recept voor het kokos-limoenbrood vind je bij Francesca kookt. Meer recepten van Denise staan op The All-Day Kitchen.

Chocoladebrownie

Eigenlijk is het overbodig om het woord chocolade voor brownie te zetten. Wist ik ook niet hoor maar een klassieke brownie heeft als hoofdingrediënt chocolade dus tja, klinkt best logisch. Andere kenmerken: compact (kloenk!) en soms wat kleverig (fudgy). Vreemd trouwens dat ik nog nooit een echte brownie heb gemaakt. Ik, de vrouw die haar Tony's verstopt voor manlief, paniekerig word als 'het bruine goud' op is, en een dochter van vier heeft die inmiddels ook verslaafd is.

Ik maakte ooit wel eens een 'nepbrownie'. Zo eentje uit een pakje. Maar heb je eenmaal een versgebakken chocobrownie gegeten, there's no way back. En dus was het hoog tijd om zelf een brownie te maken. Of eigenlijk brownies, want ik maakte gelijk voor een heel weeshuis. Hè, wat vervelend.

Nu dan. Het recept. Niks niet zelf bedacht, gewoon eerlijk gestolen. Maar het is wel echt een 'winner' deze. My oh my. En ik ben natuurlijk verre van objectief maar ik heb van tenminste twee onafhankelijke (ahum) personen gehoord dat mijn... correctie, deze brownie niet te versmaden is. Just saying. Oh en niks geen goed zoet dit keer. Gewoon hard core suiker en choco.

Wat je nodig hebt
- brownie taartvorm, rechthoekige ovenschaal of bakplaat
- 50 gram bloem
- 50 gram cacao
- 180 gram roomboter
- 180 gram pure chocolade
- 200 gram witte chocolade
- 250 gram witte basterdsuiker
- 50 ml verse slagroom
- 3 eieren
- mespuntje zout

Hoe je het maakt

• Verwarm de oven voor op 180 ºC
• Doe boter, slagroom, pure chocolade en een mespuntje zout in een steelpan. Zet deze op een laag pitje. Roer zachtjes tot alles gesmolten is. Zorg ervoor dat het een glad geheel wordt. Laat het daarna even afkoelen.
• Mix de eieren en suiker in ongeveer drie minuten romig. Dit kan met een handmixer.
• Voeg de bloem en cacao toe en mix kort door elkaar met je mixer. Gebruik je een elektrische mixer, zet deze dan op de laagste stand.
• Spatel het chocolademengsel door het mengsel.
• Hak de witte chocolade in stukjes en spatel door het beslag.
• Bedek je brownievorm, bakplaat of ovenschaal met een laagje bakpapier. Zo kun je de brownie straks makkelijker uit de vorm tillen.
  
• Giet het beslag in de vorm, schaal of op de bakplaat.
• Laat de brownie in ongeveer 35 minuten gaar worden.
• Tip: snijd de brownie pas aan wanneer deze helemaal is afgekoeld. (Ja, dat kostte mij ook wat geduld. Maar het is 't waard.) Bewaar de brownie in de koelkast. Zo blijft 'ie van binnen ook lekker zacht.

Salted caramel notentaart

Really? Zout en caramel? Geloof me, het is een verrassend lekkere combinatie. Dat bewijst deze salted caramel notentaart die ik speciaal voor een meidenavond maakte. Of eigenlijk voor de 'morning after the night before'. Ik kan er nog veel meer over zeggen maar dit moet je gewoon zelf proeven. En oké, hij is niet zo gezond. Maar echt, it's... nee: you're worth it.

Deze notentaart kost je zo'n twee uur werk, maar dat is dan wel inclusief één uur afkoelen. En dat laatste uurtje, dat wordt het lastigste... Want wat is er lekkerder dan een vers afgebakken en dus nog warme taart? Het recept pikte ik trouwens van Chickslovefood, die er een heuse Sinner Sunday op nahouden. Ik snap dat wel. Ook wij zondigen graag op zondag.

Wat je nodig hebt
- 250 gr (biologische) roomboter
- 40 gr amandelschaafsel
- 60 gr poedersuiker
- 150 gr bloem
- 130 gr (rijst)stroop
- 100 gr lichtbruine basterdsuiker
- 300 gr gezouten, gemengde noten
- snuf (zee)zout

Hoe je het maakt

1. Verwarm de oven voor op 175 ºC
2. Omdat ik altijd een siliconen springvorm gebruik, sla ik deze stap over. Maar heb je een normale taartvorm, bekleed deze dan met bakpapier. Vet 'm desnoods ook nog in. 
3. Rooster het amandelschaafsel in zo'n 5 minuten goudbruin in een koekenpan.

4. Snijd 150 gram van de boter in stukjes en mix dit met de poedersuiker, een halve theelepel zout en de bloem in de keukenmachine tot er een deeg ontstaat.

5. Schep de geroosterde amandelen door het deeg.

6. Verdeel het deeg over de bodem van de taartvorm. Het deeg is vrij plakkerig dus gebruik hierbij bijvoorbeeld een een lepel of spatel die je telkens een beetje nat maakt.

7. Zet de taartvorm in de oven en bak de bodem in ongeveer 20 minuten.

8. Smelt de overgebleven 100 gram roomboter in een pannetje.
 Doe dit vlak voordat de bodem klaar is.
9. Voeg de basterdsuiker en de stroop toe en laat dit roerend zo’n 10 minuten op laag vuur staan. Het is de bedoeling dat het geheel wat indikt. 
10. Roer de noten door de gekaramelliseerde stroop.
 
11. Schep het karamelmengsel op de bodem van de taart. 
12. Bestrooi de taart eventueel met wat zout en bak dan nog 5 minuten.

13. Laat de taart buiten de koelkast ongeveer een uur afkoelen.

Scones

Wanneer ik voor het eerst een scone at, weet ik niet meer. Het is in ieder geval jaren geleden. Er staat me nog wel iets bij van een Engels hotelontbijt... Scones zijn dan ook erg populair in het Verenigd Koninkrijk, maar het kleine 'broodje' komt oorspronkelijk uit Schotland. Wanneer je suiker aan het recept toevoegt, noem je het trouwens cake. Daarom zijn scones zowel geschikt voor bij het ontbijt als bij bijvoorbeeld een high tea.

Zo bedacht ik onlangs tijdens een relaxt weekend dat ik scones wilde gaan maken. Altijd afwachten hoe zo'n experiment uitpakt. Hoewel dit eigenlijk niet zo'n spannend recept is. En dus waren mijn zoete broodjes best geslaagd. Maar let op. Scones hebben een nogal vaste structuur en zijn vrij droog van smaak. Lekker besmeren met een fijn jammetje of zoals de Engelsen doen, met clotted cream, een soort roomkaas.

Scones zijn heel makkelijk om te maken en je hebt snel resultaat. Have a real nice weekend!

Wat je nodig hebt
[voor 8 - 10 scones]
- 450 gr (tarwe)bloem
- 125 gr koude roomboter in blokjes
- 1 zakje bakpoeder (onmisbaar!)
- 50 gr poedersuiker
- ca 150 ml (karne)melk
- snuf zout

Hoe je het maakt

1. Verwarm de oven voor op 220 ºC
2. Doe alle ingrediënten behalve de (karne)melk in een kom.  Meng kort maar wel goed zodat boter en bloem grove korrels worden.
3. Doe de (karne)melk erbij en kneed tot een samenhangende deegbal ontstaat.
4. Bestuif het aanrecht of een snijplank met wat bloem. Rol de deegbal uit tot een plak van zo'n 2 cm.
5. Steek uit de plak de scones. Dat kun je bijvoorbeeld met een glas doen. Ga door tot het deeg op is.
6. Bestrijk de scones met wat melk en leg ze op met wat bakpapier op de bakplaat.
7. Bak de scones in ongeveer 15 minuten gaar. Ze moeten goed rijzen en goudbruin worden. 
8. Laat even afkoelen en serveer dan bijvoorbeeld met jam of room.

 

Hotcakes

Klinkt leuk hè? Hotcakes. Je kent ze misschien ook wel als American pancakes. What's in a name. Het zijn gewoon pannenkoeken. Alleen dan wat luchtiger en romiger. En dat komt mede door de ricotta die erin verwerkt is. Ik gebruikte voor deze hotcakes het recept van Denise Kortlever van The All-Day Kitchen. Het komt uit All-day breakfast, een prachtig kookboek waar ik geregeld leuke ontbijt- en lunchgerechtjes uit haal. Denise heeft net haar tweede boek uitgebracht, All-day bowls. Met de lekkerste gerechten in een kom. Hij staat al op mijn shortlist.

Ik maakte deze pannenkoekjes overigens uit pure wanhoop... Mijn dochter heeft namelijk issues met 'normaal' ontbijten. Of eigenlijk voornamelijk met brood eten. 'Ik lust geen brood mam.' Laat het een fase zijn, of toch een kwestie van smaak. I don't care. Brood is niet heilig dus als het vervangen kan worden door iets anders, relatief gezonds. So be it. We probeerden ontbijtpap, volkoren beschuit, een krentenbol maar allen zonder groot succes. Nu is ze wel dol op maïs- en rijstwafels dus die stop ik tegenwoordig in haar lunchbox. Maar wat te doen op de vroege ochtend?

Pannenkoeken dus. Succes verzekerd toch? Not so much. 'Mama, ik wil platte pannenkoeken. Deze zijn te dik.' Zucht... Na de tweede baksessie was mevrouw wel tevreden. Ze vroeg zelfs of ze nog een tweede mocht. Grote kans dat ik morgenochtend met weer een nieuw alternatief op de proppen moet komen. Geen straf. Pak ik het boek van Denise er gewoon weer bij. Wat denk je van kwark-rozijnenbolletjes, kokos-limoenbrood of scones? Laat mij maar bakken hoor!

Wat je nodig hebt 
[voor zo'n 20 stuks]
- 250 gram ricotta
- 2 eieren
- 120 ml melk
- 100 gram (tarwe)bloem
- 1 theelepel bakpoeder
- zout
- klontje boter of (kokos)olie
- poedersuiker
- 2 (meng)kommen
- koekenpan
- handmixer
- keukenweegschaal

Hoe je het maakt

1. Splits de eieren zodat je eidooiers en eiwit apart hebt.
2. Meng de ricotta, eidooiers en melk in een kom. 
3. Doe de bloem, bakpoeder en een snuf zout bij het ricottamengsel en roer het erdoor.
4. Klop de eiwitten met de mixer tot stijve pieken.
5. Schep het opgeklopte eiwit door het ricottabeslag. Roer niet te lang. Zo blijft het beslag luchtig.
6. Verhit wat boter of (kokos)olie in de pan. Schep met een eetlepel kleine hoopjes van het beslag in de pan. Ik bakte telkens 4 pannenkoekjes tegelijk.
7. Bak de hotcakes ongeveer 2 minuten per kant of tot ze goudbruin zijn.
8. Serveer de hotcakes met poedersuiker of een andere topping zoals ahornsiroop, maple syrup, honing en/of bosbessen.

Carrot cupcakes

Heb je wel eens carrot cake, oftewel worteltaart gehad? Ik ben er dol op. Misschien komt dat door de combinatie van iets gezonds als wortel met het zoete? En dat laatste hoeft dan heus niet gelijk ongezond te zijn. Ik gebruik namelijk vaak zoetvervangers bij het bakken. Denk aan banaan of dadel maar ook oerzoet en kokosbloesemsuiker.

Nu is er een beetje een gezondheidshype gaande op het gebied van voedsel lijkt. Ik doe er trouwens graag aan mee, maar ik ben niet gevoelig voor die food trends. Waarmee ik wil zeggen dat ik niet klakkeloos aanneem wat de vele 'food experts' de wereld in gooien. Ik ben gewoon gek op dingen uitproberen in de keuken.

Deze carrot cupcakes waren zo'n probeersel. Een goed gelukte dit keer. Eerder al maakte ik ze in een wat andere variant. Met gewone suiker en veel zoete meuk erop (zie de foto hierboven). Tja, ook dat moet soms kunnen. De wortelcakejes die ik nu maakte zijn gevuld met rozijnen en abrikozen en gezoet met oerzoet. Omdat ze wat mij betreft in de categorie 'gezond' vallen, mocht dochterlief ze mee naar school. Benieuwd naar wat haar juf dacht toen er een cupcake te voorschijn kwam uit de lunchtrommel...

Wat je nodig hebt
- 12 cupcake vormpjes
- 70 gram kokosolie
- 120 gram havermoutvlokken
- 250 geraspte wortel (winterpeen bijv.)
- 2 eieren
- 75 gram oerzoet
- 1 theelepel vanillearoma
- 2 theelepel bakpoeder
- 2 theelepel kaneel
- 1 theelepel kardemom
- 1 theelepel gemberpoeder
- paar snufjes zeezout
- 20 gram rozijnen
- 20 gram gedroogde abrikozen

Hoe je het maakt
- Verwarm de oven voor op 170 ºC
- Vermaal de havermout in de keukenmachine tot meel.
- Smelt de kokosolie in een pannetje op laag vuur.
- Klop de eieren luchtig los met het oersuiker.
- Voeg vanillearoma en kokosolie toe aan het eimengsel en meng goed met elkaar.
- Roer de geraspte wortel door het mengsel.
- Meng in een ander kom: havermout, bakpoeder, kaneel, kardemom, gemberpoeder, zout, rozijnen en abrikozen.
- Doe de droge en natte ingrediënten dan bij elkaar en roer goed door.
- Vul de vormpjes en bak de cupcakes gaar in ongeveer 50 minuten.
- Kijk na 50 minuten of de cupcakes gaar zijn door er met een satéprikker of tandenstoker in te prikken. Komt de prikker er droog uit, dan zijn ze gaar. Zo niet, dan nog 5 of 10 minuten bakken.

Food: Appel-boterkoek

Je zult mij nooit horen zeggen dat ik een keukenprinses ben. En geloof me, al zou ik heel erg m'n best doen, ik zou nog niet eens door de voor-voor-voorrondes komen van een programma als Heel Holland Bakt. Maar oh oh, wat vind ik bakken toch leuk. Er gaat niets boven de geur van versgebakken taart of cake. En ook al zien mijn creaties er soms verre van 'Instagramwaardig' uit, ze smaken vaak wel goed. (Ahum...)

Recepten en ideetjes pluk ik van Pinterest of uit één van mijn favoriete kookboeken. Zoals Yvestown in de keuken, dat echt een pracht van een inspiratieboek is. En die kokos-brownie, amai... Ook Goed Zoet van Nanne Hogeland staat in mijn top-3. In haar creaties geen geraffineerde suiker(s) maar zoetvervangers als kokosbloesemsuiker en dadels. Echt, die chocoladetaart... finger lickin' good. En haar worteltaart, die is gewoon haast gezond!

 

Maar eerlijk is eerlijk. Ik ben niet van de anti-suiker brigade. En het zal best verslavend zijn maar ik ben ook maar een mens. Wel een oplettende. Gewoon een beetje je gezonde verstand gebruiken. En alles met mate hè. Dus zit er in deze appel-boterkoek een beetje 'foute' suiker. Ach kom op... life is too short, lick the bowl.

Wat je nodig hebt

- ronde bakvorm 

- (elektrische) mixer

- 200 gram roomboter (en evt. boter om de bakvorm in te vetten)

- 100 gram rietsuiker + 50 gram voor de appelvulling

- 2 eieren

- 250 gram zelfrijzend bakmeel

- 100 ml melk

- 2 friszoete appels 

- kaneel

- zout

Hoe je het maakt

- Verwarm de oven voor op 180 ºC

- Vet de vorm eventueel in met boter. Bij een siliconenvorm is dit niet nodig.

- Mix 200 gram zachte roomboter met 100 gram rietsuiker.

- Kluts de eieren erdoor met een mixer.

- Doe het bakmeel en een snuf zout erbij en spatel dit door het mengsel.

- Voeg de melk toe en meng alles goed met elkaar.

- Schil de appels en snijd in parten. 

- Meng de appels met 50 gram suiker en 1 theelepel kaneel.

- Meng 2/3 van het appelmengsel door het beslag.

- Schep het beslag in de vorm en strijk glad.

- Bekleed de bovenkant met de overgebleven appelparten.

- Bak de appel-boterkoek in 35 tot 40 minuten gaar.

Nazomeren met Hugo

Met de zomervakantie nog vers in het geheugen, geniet ik dubbel van de septemberzon. Het voelt als een toetje. De kers op de taart of zo. En hoewel het officieel nog zomer is, ben ik al een beetje aan het nazomeren. En dat doe ik graag met een verfrissende versnapering. Nu is water mijn favoriete drankje (echt!) en de perfecte dorstlesser, maar ik hou ook enorm van cocktails. Caipirinha staat bij mij al jaren op een gedeelde eerste plek met mojito maar nu heb ik iets nieuws ontdekt. Hugo.

Niks nieuws onder de zon? I know. Hugo is zóóó 2014. Boeiend. Het is mijn ontdekking van deze zomer en sindsdien ben ik ook verslingerd aan vlierbloesemsiroop. Over hip gesproken. Je vindt dit zoete goedje gewoon bij de Hema, Appie Heijn en zelfs bij de Ikea. Online kun je het onder andere bestellen bij Ekoplaza en Dille & Kamille.

Vlierbloesemsiroop kun je ook zelf maken. En, je kunt de vlierstruik dus echt overal in het wild vinden. Je herkent de plant aan de kleine witte bloempjes. Je zult alleen nog even geduld moeten hebben met wildplukken. De vlier bloeit namelijk van mei tot juli. Oh en nog een leuk weetje. Aan de bloesem van de vlier worden in sommige contreien voorspellende krachten toegeschreven. Iets met jonge meisjes, de nacht van 21 juni en een toekomstige echtgenoot...

Terug naar Hugo. Een makkelijk te maken, friszoet drankje met een lichte bubbel. Voor één cocktail heb je nodig:

- 30 ml vlierbloesemsiroop
- 120 ml prosecco
- 30 ml bruisend mineraalwater
- 1 schijfje limoen
- paar takjes munt
- ijsblokjes

Neem een groot (wijn)glas. Begin met de siroop en vul aan met prosecco. Voeg het water toe en roer even door. Maak je mix af met de limoen, wat takjes munt en een paar ijsblokjes.

Enjoy your sunshine!